Sağlıklı bencillik insan yaşamını bir dereceye kadar sürdürülmesini sağlar. Bencilliği aşan birey “ben” yerine “biz” ifadesini kullanır. Fakat bencillik sağlıksız bir hale gelince beklentiler devreye girer ve bireyin farkındalığı düşer.
Farkındalığı yükseltmek için bireyin bencil olduğunu kabul etmesi gerekir. Böylece bencillik bırakılır ve birey kendini tekamül ve değişim yolunun içinde bulur. Birey beden olmadığını idrak edince, kendini bedenle özdeşleştirmediğinde ebedi özüne merkezlenir ve öz yolculuğa başlar. Bu yolculuk macera ve serüven doludur.
Bencilliği sağduyulu hale getirmek için bireyin kendisini tanıması ve bilmesi gerekir. Aksi halde birey gerçek öz varlığından uzaklaşır ve çatışmalar, acılar, hayal kırıklıkları ve mutsuzluklar yaşar. Bencilliğe tutunmak ve bencilliği bırakmak bireyin kendi seçimidir. Birey bencilliği bırakması için kaybettiği masumiyetini yeniden kazanmalıdır. Böylece birey yeniden doğar ve varoluşsal akışın içinde akar.
Eğer tatminlik duygusu varsa ve empati yeteneği gelişmişse birey kendisi ve doğal olur. Başkalarıyla olan ilişkileri daha sağlıklı olur ve doğal benliğine ulaşır.
Bencillik geçmiş ve gelecekte var olur. Aksine birey şimdide kalırsa ve anda akarsa o zaman geçmişin hayalleri ve geleceğin hayal kırıklıkları ortadan kalkar. O yüzden şimdide kalan birey daha huzurlu, daha şeffaf ve daha saadet dolu olur.
Bencilliği aşmak için özgüveninizi geliştirin ve başkalarına da güvenin. Koşulsuz sevgiyi kalbinizde yaşayın ve yaşatın. O zaman hiç beklemediğiniz bir zamanda kalbiniz çiçek açacak ve bencillikten özgürleşebileceksiniz…
Bu yazıda Dünyaca Ünlü Yazar, Nobel Barış Ödülü Adayı Akif Manaf’ın “Bencillik Psikolojisi” eserinden yararlanılmıştır.
