Huzuru ve barışı başka bir boyutta hissetmek için birey öncelikle ebedi özüne merkezlenmelidir. Merkezlenen birey içsel barışı yaşar. İçsel barışın ateşi sürekli yanmaya başladığında birey aydınlanarak kendinin farkında olur.
İçsel barışı yaşayan kişi sessizleşir ve huzur içinde olur. Bu sessizlik sükûnete dönüşür. Eğer içsel olarak barış ateşi yanmazsa, birey dış dünyada savaşın içinde olur. Bu ikilemi aşmak için birey, zihnin oyununa gelmemeli ve zihinsel farkındalık boyutuna erişmelidir. Pozitif ile negatif, iyi ve kötü çatışması bittiğinde olumsuz alışkanlıklar olumlu olanlara dönüşür.
Aydınlanmak ve barışa ulaşmak için tekamülsel dönüşüm çok önemlidir. Birey kendinin farkında olduğunda öfke şefkate, kızgınlık sevecenliğe, savaş barışa ve nefret sevgiye dönüşür.
Özgürleşmeye giden yol, içsel savaşın bittiği noktadan başlar. İçsel barış bireye muazzam değişimler yaşatır. Öncelikle birey kim olduğunun farkına varır ve bu keşif sayesinde korkular, endişeler de kaybolur. O zaman birey tam olarak yaşadığını hisseder ve sevginin koşulsuz olanını yaşamaya, aşkı hissetmeye başlar.
Koşulsuz sevgi dolu kalp gülümsemeye başlar; o zaman tüm yanılsamalar biter. Birey gerçeği görür ve yaşar. Gerçek ortaya çıktığında zihnin ötesine geçilir ve acılar son bulur.
Bu yazıda Dünyaca Ünlü Yazar, Nobel Barış Ödülü Adayı Akif Manaf’ın “Barış Psikolojisi” eserinden yararlanılmıştır.
